Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 67 (Mahendragiri-śikharārohaṇam — Hanumat-siṃhanādaḥ — Laṅkābhimukham Utpatanodyogaḥ)
महेन्द्रगिरिशिखरारोहणम् — हनुमत्सिंहनादः — लङ्काभिमुखमुत्पतनोद्योगः
VR 4.67.11Baroda CE 4.66.8
उत्सहेयं हि विस्तीर्णमालिखन्तमिवाम्बरम् ।
[Baroda CE 4.66.8]utsaheyaṃ hi vistīrṇamālikhantamivāmbaram |
मेरुं गिरिमसङ्गेन परिगन्तुं सहस्रशः ॥ ११ ॥
meruṃ girimasaṅgena parigantuṃ sahasraśaḥ || 11 ||
Scholarly Translation
“Indeed, I am able (utsaheyaṃ hi) without pause (asaṅgena) to circle a thousand times (parigantuṃ sahasraśaḥ) the vast Mount Meru (vistīrṇaṃ meruṃ girim) that seems to scrape the sky (ālikhantam ivāmbaram).
Narrative Context (Verses 7–12): With his face blazing like a smokeless fire or a glowing frying-pan, Hanumān salutes the elders and proclaims that as Vāyu's son he can circle Mount Meru a thousand times.