Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 67 (Mahendragiri-śikharārohaṇam — Hanumat-siṃhanādaḥ — Laṅkābhimukham Utpatanodyogaḥ)
महेन्द्रगिरिशिखरारोहणम् — हनुमत्सिंहनादः — लङ्काभिमुखमुत्पतनोद्योगः
VR 4.67.32Baroda CE 4.66.27
ज्ञातीनां विपुलः शोकस्त्वया तात प्रणाशितः ।
[Line 1: in Baroda CE 4.66.27]jñātīnāṃ vipulaḥ śokastvayā tāta praṇāśitaḥ |
तव कल्याणरुचयः कपिमुख्याः समागताः ॥ ३२ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.66.28]tava kalyāṇarucayaḥ kapimukhyāḥ samāgatāḥ || 32 ||
Scholarly Translation
“The vast grief of your kinsmen (jñātīnāṃ vipulaḥ śokaḥ), O dear one, has been destroyed by you (tvayā tāta praṇāśitaḥ)! The foremost monkeys assembled here, who desire your welfare (tava kalyāṇarucayaḥ kapimukhyāḥ samāgatāḥ),
Narrative Context (Verses 31–36): Rejoicing that Hanumān has dispelled his kinsmen's grief, Jāmbavān pronounces the elders' blessings and vows that the monkeys will stand on one foot until his return, whereupon Hanumān selects Mount Mahendra.