Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 67 (Mahendragiri-śikharārohaṇam — Hanumat-siṃhanādaḥ — Laṅkābhimukham Utpatanodyogaḥ)
महेन्द्रगिरिशिखरारोहणम् — हनुमत्सिंहनादः — लङ्काभिमुखमुत्पतनोद्योगः
VR 4.67.7Baroda CE 4.66.4
अशोभत मुखं तस्य जृम्भमाणस्य धीमतः ।
[Baroda CE 4.66.4]aśobhata mukhaṃ tasya jṛmbhamāṇasya dhīmataḥ |
अम्बरीषोपमं दीप्तं विधूम इव पावकः ॥ ७ ॥
ambarīṣopamaṃ dīptaṃ vidhūma iva pāvakaḥ || 7 ||
Scholarly Translation
The face of that wise one as he expanded himself (mukhaṃ tasya jṛmbhamāṇasya dhīmataḥ) shone forth (aśobhata), blazing like a glowing frying-pan [or like the sun] (ambarīṣopamaṃ dīptam), like a smokeless fire (vidhūma iva pāvakaḥ).
Narrative Context (Verses 7–12): With his face blazing like a smokeless fire or a glowing frying-pan, Hanumān salutes the elders and proclaims that as Vāyu's son he can circle Mount Meru a thousand times.