Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 10 (Supta-Rāvaṇa-darśanam — Mandodarī-darśanena Sītā-bhrāntiḥ — Bhrānti-nirasanam)
सुप्तरावणदर्शनम् — मन्दोदरीदर्शनेन सीताभ्रान्तिः — भ्रान्तिनिरसनम्
VR 5.10.14Baroda CE 5.8.12
शुशुभे राक्षसेन्द्रस्य स्वपतः शयनं शुभम् ।
[Baroda CE 5.8.12]śuśubhe rākṣasendrasya svapataḥ śayanaṃ śubham |
गन्धहस्तिनि संविष्टे यथा प्रस्रवणं महत् ॥ १४ ॥
gandhahastini saṃviṣṭe yathā prasravaṇaṃ mahat || 14 ||
Scholarly Translation
The auspicious couch (śayanaṃ śubham) of the sleeping lord of rākṣasas (svapato rākṣasendrasya) shone like the great Mount Prasravaṇa (yathā prasravaṇaṃ mahat) when a scent-elephant reclines upon it (gandhahastini saṃviṣṭe).
Narrative Context (Verses 13–18): Mounting the staircase landing, Hanumān gazes at Rāvaṇa’s two mighty arms—scarred by Airāvata’s tusks, Indra’s thunderbolt, and Viṣṇu’s discus, and resting like five-headed serpents.