Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 13 (Aśokavanikā-darśanodyogaḥ — Anirveda-praśaṃsā — Devatā-namaskāraḥ)
अशोकवनिकादर्शनोद्योगः — अनिर्वेदप्रशंसा — देवतानमस्कारः
VR 5.13.24Baroda CE 5.11.24
परुषं दारुणं तीक्ष्णं क्रूरमिन्द्रियतापनम् ।
[Baroda CE 5.11.24]paruṣaṃ dāruṇaṃ tīkṣṇaṃ krūramindriyatāpanam |
सीतानिमित्तं दुर्वाक्यं श्रुत्वा स न भविष्यति ॥ २४ ॥
sītānimittaṃ durvākyaṃ śrutvā sa na bhaviṣyati || 24 ||
Scholarly Translation
“Upon hearing such harsh (paruṣaṃ), dreadful (dāruṇaṃ), piercing (tīkṣṇaṃ), cruel (krūram), sense-scorching (indriyatāpanam) ill tidings concerning Sītā (sītānimittaṃ durvākyaṃ), he will cease to live (sa na bhaviṣyati).
Narrative Context (Verses 19–24): Weighing what is timely and fitting, Hanumān reflects that returning to Kiṣkindhā without seeing Sītā will render his ocean leap vain and cause Rāma to perish upon hearing the news.