Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 17 (Candrodayaḥ — Vikṛtākāra-rākṣasī-madhyagatāyāḥ Sītāyā Avalokanam)
चन्द्रोदयः — विकृताकारराक्षसीमध्यगतायाः सीताया अवलोकनम्
VR 5.17.19Baroda CE 5.15.19
लक्षयामास लक्ष्मीवान् हनूमाञ्जनकात्मजाम् ।
[Baroda CE 5.15.19]lakṣayāmāsa lakṣmīvān hanūmāñjanakātmajām |
निष्प्रभां शोकसंतप्तां मलसंकुलमूर्धजाम् ॥ १९ ॥
niṣprabhāṃ śokasaṃtaptāṃ malasaṃkulamūrdhajām || 19 ||
Scholarly Translation
Radiant (lakṣmīvān) Hanumān observed Janaka's daughter—lustreless (niṣprabhām), scorched by grief (śokasaṃtaptām), with her locks of hair matted with grime (malasaṃkulamūrdhajām);
Narrative Context (Verses 19–23): Hanumān observes Sītā—lustreless and grime-matted like a fallen star, a captive female elephant, an autumn cloud-veiled moon-digit, or an unstrung lute—adorned solely by love for her husband.