Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 17 (Candrodayaḥ — Vikṛtākāra-rākṣasī-madhyagatāyāḥ Sītāyā Avalokanam)
चन्द्रोदयः — विकृताकारराक्षसीमध्यगतायाः सीताया अवलोकनम्
VR 5.17.23Baroda CE 5.15.23
क्लिष्टरूपामसंस्पर्शादयुक्तामिव वल्लकीम् ।
[Baroda CE 5.15.23]kliṣṭarūpāmasaṃsparśādayuktāmiva vallakīm |
स तां भर्तृहिते युक्तामयुक्तां रक्षसां वशे ॥ २३ ॥
sa tāṃ bhartṛhite yuktāmayuktāṃ rakṣasāṃ vaśe || 23 ||
Scholarly Translation
Her loveliness marred like an unstrung lute (ayuktām iva vallakīm) for want of touch (asaṃsparśāt); he [saw] her, devoted to her husband's welfare (bhartṛhite yuktām), though wholly unsuited to be under the power of rākṣasas (ayuktāṃ rakṣasāṃ vaśe).
Narrative Context (Verses 19–23): Hanumān observes Sītā—lustreless and grime-matted like a fallen star, a captive female elephant, an autumn cloud-veiled moon-digit, or an unstrung lute—adorned solely by love for her husband.