Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 17 (Candrodayaḥ — Vikṛtākāra-rākṣasī-madhyagatāyāḥ Sītāyā Avalokanam)
चन्द्रोदयः — विकृताकारराक्षसीमध्यगतायाः सीताया अवलोकनम्
VR 5.17.28Baroda CE 5.15.28
तां दृष्ट्वा हनुमान् सीतां मृगशावनिभेक्षणाम् ।
[Baroda CE 5.15.28]tāṃ dṛṣṭvā hanumān sītāṃ mṛgaśāvanibhekṣaṇām |
मृगकन्यामिव त्रस्तां वीक्षमाणां समन्ततः ॥ २८ ॥
mṛgakanyāmiva trastāṃ vīkṣamāṇāṃ samantataḥ || 28 ||
Scholarly Translation
Beholding that Sītā with eyes resembling a young fawn's (mṛgaśāvanibhekṣaṇām), looking all around in terror like a frightened young doe (mṛgakanyām iva trastām),
Narrative Context (Verses 24–28): Plunged in an ocean of grief like Rohiṇī seized by an eclipsing planet or a mud-smeared lotus stalk, fawn-eyed Sītā remains unbowed through her husband's fiery energy.