Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 24 (Krūra-rākṣasībhiḥ Sītā-bhartsanam — Sītāyā Aśru-mocanam)
क्रूरराक्षसीभिः सीताभर्त्सनम् — सीताया अश्रुमोचनम्
VR 5.24.24Baroda CE 5.22.19
दक्षिणं त्यागशीलं च सर्वस्य प्रियवादिनम् ।
[Baroda CE 5.22.19]dakṣiṇaṃ tyāgaśīlaṃ ca sarvasya priyavādinam |
मानुषं कृपणं रामं त्यक्त्वा रावणमाश्रय ॥ २४ ॥
mānuṣaṃ kṛpaṇaṃ rāmaṃ tyaktvā rāvaṇamāśraya || 24 ||
Scholarly Translation
Abandoning the wretched mortal Rāma (mānuṣaṃ kṛpaṇaṃ rāmam), resort to Rāvaṇa, who is courteous (dakṣiṇam), munificent (tyāgaśīlaṃ ca), and kindly-spoken toward all (sarvasya priyavādinam).
Narrative Context (Verses 19–24): Surrounding the emaciated Sītā beneath the tree, the sunken-bellied ogress Vinatā counsels her that she has shown enough loyalty to Rāma and should now accept generous Rāvaṇa.