Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 24 (Krūra-rākṣasībhiḥ Sītā-bhartsanam — Sītāyā Aśru-mocanam)
क्रूरराक्षसीभिः सीताभर्त्सनम् — सीताया अश्रुमोचनम्
VR 5.24.3Baroda CE 5.22.3
मानुषी मानुषस्यैव भार्यात्वं बहु मन्यसे ।
[Baroda CE 5.22.3]mānuṣī mānuṣasyaiva bhāryātvaṃ bahu manyase |
प्रत्याहर मनो रामान्नैवं जातु भविष्यति ॥ ३ ॥
pratyāhara mano rāmānnaivaṃ jātu bhaviṣyati || 3 ||
Scholarly Translation
Being a human woman (mānuṣī), you prize wifehood to a mere mortal (mānuṣasyaiva bhāryātvam). Withdraw your heart from Rāma (pratyāhara mano rāmāt); such [a reunion] shall never come to pass.
Narrative Context (Verses 1–6): The deformed ogresses collectively berate Sītā for spurning Rāvaṇa's luxurious inner apartments and clinging to the exiled human Rāma, moving the lotus-eyed princess to tears.