Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 28 (Duḥkhārtāyāḥ Sītāyā Veṇī-pāśenodbandhana-vyavasāyaḥ)
दुःखार्तायाः सीताया वेणीपाशेनोग्द्बन्धनव्यवसायः
VR 5.28.16Baroda CE 5.26.16
संजीवितं क्षिप्रमहं त्यजेयं विषेण शस्त्रेण शितेन वापि ।
[Baroda CE 5.26.16]saṃjīvitaṃ kṣipramahaṃ tyajeyaṃ viṣeṇa śastreṇa śitena vāpi |
विषस्य दाता न तु मेऽस्ति कश्चिच्छस्त्रस्य वा वेश्मनि राक्षसस्य ॥ १६ ॥
viṣasya dātā na tu me'sti kaścicchastrasya vā veśmani rākṣasasya || 16 ||
Scholarly Translation
“I would swiftly cast away my life (saṃjīvitaṃ kṣipram ahaṃ tyajeyam) by poison or by a sharp blade (viṣeṇa śastreṇa śitena vāpi); yet in the house of this rākṣasa (veśmani rākṣasasya) there is no one at all (na tu me 'sti kaścit) to give me poison or a blade (viṣasya dātā śastrasya vā)!”
Narrative Context (Verses 16–19): Finding neither poison nor blade in Rāvaṇa’s house, Sītā grasps her hair-braid tie and approaches the śiṃśapā branch to hang herself, whereupon auspicious omens suddenly manifest.