Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 28 (Duḥkhārtāyāḥ Sītāyā Veṇī-pāśenodbandhana-vyavasāyaḥ)
दुःखार्तायाः सीताया वेणीपाशेनोग्द्बन्धनव्यवसायः
VR 5.28.3Baroda CE 5.26.3
सत्यं बतेदं प्रवदन्ति लोके नाकालमृत्युर्भवतीति सन्तः ।
[Baroda CE 5.26.3]satyaṃ batedaṃ pravadanti loke nākālamṛtyurbhavatīti santaḥ |
यत्राहमेवं परिभर्त्स्यमाना जीवामि यस्मात् क्षणमप्यपुण्या ॥ ३ ॥
yatrāhamevaṃ paribhartsyamānā jīvāmi yasmāt kṣaṇamapyapuṇyā || 3 ||
Scholarly Translation
“Truly indeed (satyaṃ bata) do the virtuous declare this in the world—that there is no untimely death (nākālamṛtyur bhavatīti)—since (yatra), though reviled thus (evaṃ paribhartsyamānā), I, devoid of merit (apuṇyā), continue to live even for a moment (kṣaṇam api)!
Narrative Context (Verses 1–6): Trembling like a young she-elephant assailed by a lion, Sītā laments her unyielding heart and dreads that Rāvaṇa will dismember her like a surgeon dismembering a fetus.