Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 30 (Hanumatā Sītā-saṃbhāṣaṇopāya-cintanam — Dūta-dharma-vimarśaḥ)
हनुमता सीतासम्भाषणोपायचिन्तनम् — दूतधर्मविमर्शः
VR 5.30.13Baroda CE 5.28.13
रामस्तु यदि पृच्छेन्मां किं मां सीताब्रवीद्वचः ।
[Baroda CE 5.28.13]rāmastu yadi pṛcchenmāṃ kiṃ māṃ sītābravīdvacaḥ |
किमहं तं प्रतिब्रूयामसम्भाष्य सुमध्यमाम् ॥ १३ ॥
kimahaṃ taṃ pratibrūyāmasambhāṣya sumadhyamām || 13 ||
Scholarly Translation
“And if Rāma should ask me (rāmas tu yadi pṛcchen mām), ‘What word did Sītā speak to me (kiṃ māṃ sītābravīd vacaḥ)?’, what could I answer him (kim ahaṃ taṃ pratibrūyām) without having conversed with the slender-waisted lady (asambhāṣya sumadhyamām)?
Narrative Context (Verses 13–18): Fearing Rāma’s scorching wrath if he returns without Sītā’s message, Hanumān considers how speaking Sanskrit like a brāhmaṇa while in monkey form might terrify Sītā into mistaking him for Rāvaṇa.