Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 30 (Hanumatā Sītā-saṃbhāṣaṇopāya-cintanam — Dūta-dharma-vimarśaḥ)
हनुमता सीतासम्भाषणोपायचिन्तनम् — दूतधर्मविमर्शः
VR 5.30.23Baroda CE 5.28.23
ततो मां सम्परिक्षिप्य सर्वतो विकृताननाः ।
[Baroda CE 5.28.23]tato māṃ samparikṣipya sarvato vikṛtānanāḥ |
वधे च ग्रहणे चैव कुर्युर्यत्नं महाबलाः ॥ २३ ॥
vadhe ca grahaṇe caiva kuryuryatnaṃ mahābalāḥ || 23 ||
Scholarly Translation
Then, surrounding me on all sides (māṃ samparikṣipya sarvataḥ), those grim-faced (vikṛtānanāḥ), mighty demonesses would strive with all their might (kuryur yatnaṃ mahābalāḥ) to slay me or to capture me (vadhe ca grahaṇe caiva).
Narrative Context (Verses 19–24): Concluding that he must speak meaningful human words in the Kosala vernacular, Hanumān anticipates the danger that Sītā might cry out in alarm and summon the armed demon guards.