Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 30 (Hanumatā Sītā-saṃbhāṣaṇopāya-cintanam — Dūta-dharma-vimarśaḥ)
हनुमता सीतासम्भाषणोपायचिन्तनम् — दूतधर्मविमर्शः
VR 5.30.9Baroda CE 5.28.9
गते हि मयि तत्रेयं राजपुत्री यशस्विनी ।
[Baroda CE 5.28.9]gate hi mayi tatreyaṃ rājaputrī yaśasvinī |
परित्राणमपश्यन्ती जानकी जीवितं त्यजेत् ॥ ९ ॥
paritrāṇamapaśyantī jānakī jīvitaṃ tyajet || 9 ||
Scholarly Translation
For once I have departed (gate hi mayi tatra), this illustrious princess (rājaputrī yaśasvinī), Jānakī, seeing no deliverance (paritrāṇam apaśyantī), would cast away her life (jīvitaṃ tyajet).
Narrative Context (Verses 7–12): Hanumān reflects that if he departs without consoling Sītā during the remaining watch of night, she will surely abandon her life, yet speaking before the demonesses is perilous.