Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 31 (Śiṃśapā-vṛkṣāsthitena Hanumatā Madhurayā Vācā Rāma-kathā-saṅkīrtanam)
शिंशपावृक्षास्थितेन हनुमता मधुरया वाचा रामकथासङ्कीर्तनम्
VR 5.31.16Baroda CE 5.29.9
अश्रौषं राघवस्याहं सेयमासादिता मया ।
[Line 1: in Baroda CE 5.29.9]aśrauṣaṃ rāghavasyāhaṃ seyamāsāditā mayā |
विररामैवमुक्त्वा स वाचं वानरपुंगवः ॥ १६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.29.10]virarāmaivamuktvā sa vācaṃ vānarapuṃgavaḥ || 16 ||
Scholarly Translation
as I heard of her from Rāghava (aśrauṣaṃ rāghavasyāham), that very lady has now been found by me (seyam āsāditā mayā).” Having spoken these words, that bull among monkeys fell silent (virarāma).
Narrative Context (Verses 16–19): Concluding his speech, Hanūmān falls silent; filled with wonder and joy on remembering Rāma, Sītā raises her hair-veiled face and beholds the wind-god’s son shining like the rising sun.