Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 32 (Vṛkṣopari Kapirūpaṃ Dṛṣṭvā Sītāyā Vismayaḥ — Svapna-śaṅkā)
वृक्षोपरि कपिरूपं दृष्ट्वा सीताया विस्मयः — स्वप्नशङ्का
† VR 5.32.4† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† aho bhīmamidaṃ sattvaṃ vānarasya durāsadam |
† दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ४ ॥
† durnirīkṣyamidaṃ matvā punareva mumoha sā || 4 ||
Scholarly Translation
“Ah! Terrifying is this creature of a monkey and hard to approach (bhīmam idaṃ sattvaṃ vānarasya durāsadam)!” Deemed hard even to gaze upon (durnirīkṣyam idaṃ matvā), she swooned once again.
Narrative Context (Verses 1–5): Beholding Hanūmān nestled among the branches in a white garment with golden eyes, Sītā is struck with wonder and fear, swooning anew and lamenting for Rāma and Lakṣmaṇa.