Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 34 (Māyā-Rāvaṇa-śaṅkayā Sītayodvegaḥ — Hanumatā Sva-vṛttānta-nivedanam)
मायारावणशङ्कया सीतयोद्वेगः — हनुमता स्ववृत्तान्तनिवेदनम्
VR 5.34.16Baroda CE 5.32.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर ।
[Baroda CE 5.32.16]upavāsakṛśāṃ dīnāṃ kāmarūpa niśācara |
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ १६ ॥
saṃtāpayasi māṃ bhūyaḥ saṃtāpaṃ tanna śobhanam || 16 ||
Scholarly Translation
Why do you torment me anew with anguish (saṃtāpayasi māṃ bhūyaḥ saṃtāpam), O shape-shifting night-stalker (kāma-rūpa niśācara), emaciated by fasting and miserable as I am (upavāsa-kṛśāṃ dīnām)? That is not becoming!
Narrative Context (Verses 13–18): Sighing deeply, Sītā chides the bowing monkey in case he is Rāvaṇa disguised as at Janasthāna, yet immediately dismisses her suspicion on feeling inner joy and invites him to speak of Rāma.