Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 37 (Hanumatā Pṛṣṭhārohaṇa-prārthanā — Sītayā Parapuruṣa-sparśānaucitya-kathanam)
हनुमता पष्ठ्यारोहणप्रार्थना — सीतया परपुरुषस्पर्शानौचित्यकथनम्
VR 5.37.38Baroda CE 5.35.38
हरिः पर्वतसंकाशस्ताम्रवक्त्रो महाबलः ।
[Baroda CE 5.35.38]hariḥ parvatasaṃkāśastāmravaktro mahābalaḥ |
वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीमिदमब्रवीत् ॥ ३८ ॥
vajradaṃṣṭranakho bhīmo vaidehīmidamabravīt || 38 ||
Scholarly Translation
Resembling a mountain (parvata-saṃkāśaḥ), copper-faced (tāmra-vaktraḥ), of mighty strength, formidable with adamantine fangs and claws (vajra-daṃṣṭra-nakhaḥ), the monkey spoke these words to Vaidehī:
Narrative Context (Verses 37–42): Assuming a mountain-like form blazing like fire, Hanumān reiterates his power to carry all Laṅkā, whereupon Sītā acknowledges his wind-like speed and fiery energy.