Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 41 (Parabala-vimardanārtham Aśokavanikā-bhaṅgaḥ — Toraṇārohaṇam)
परबलविमर्दनार्थमशोकवनिकाभङ्गः — तोरणारोहणम्
VR 5.41.4Baroda CE 5.39.4
न चास्य कार्यस्य पराक्रमादृते विनिश्चयः कश्चिदिहोपपद्यते ।
[Baroda CE 5.39.4]na cāsya kāryasya parākramādṛte viniścayaḥ kaścidihopapadyate |
हतप्रवीराश्च रणे तु राक्षसाः कथंचिदीयुर्यदिहाद्य मार्दवम् ॥ ४ ॥
hatapravīrāśca raṇe tu rākṣasāḥ kathaṃcidīyuryadihādya mārdavam || 4 ||
Scholarly Translation
“Nor can any sure settlement (viniścayaḥ kaścit) of this enterprise be achieved here apart from valor (parākramād ṛte); and if the rākṣasas have their foremost warriors slain in battle (hatapravīrāś ca raṇe tu rākṣasāḥ), perhaps they might even come to some pliability here today (kathaṃcid īyur yad ihādya mārdavam).”
Narrative Context (Verses 1–6): Stepping away after Sītā's praise, Hanūmān reflects that conciliation, gifts, and dissension are useless against the cruel rākṣasas, and resolves upon open valor to fulfill his mission.