Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 41 (Parabala-vimardanārtham Aśokavanikā-bhaṅgaḥ — Toraṇārohaṇam)
परबलविमर्दनार्थमशोकवनिकाभङ्गः — तोरणारोहणम्
VR 5.41.8Baroda CE 5.39.8
कथं नु खल्वद्य भवेत् सुखागतं प्रसह्य युद्धं मम राक्षसैः सह ।
[Baroda CE 5.39.8]kathaṃ nu khalvadya bhavet sukhāgataṃ prasahya yuddhaṃ mama rākṣasaiḥ saha |
तथैव खल्वात्मबलं च सारवत् समानयेन्मां च रणे दशाननः ॥ ८ ॥
tathaiva khalvātmabalaṃ ca sāravat samānayenmāṃ ca raṇe daśānanaḥ || 8 ||
Scholarly Translation
“How indeed (kathaṃ nu khalu) might a battle of mine with the rākṣasas by force (prasahya yuddhaṃ mama rākṣasaiḥ saha) come about easily today (adya bhavet sukhāgatam), so that Ten-necked Rāvaṇa (daśānanaḥ) may pit both his own core army and me in combat (tathaiva khalv ātmabalaṃ ca sāravat samānayen māṃ ca raṇe)?”
Narrative Context (Verses 7–11): Reasoning that he must gauge Rāvaṇa's core forces in battle to fulfill his master's command, Hanūmān resolves to devastate Rāvaṇa's beloved Nandana-like pleasure-grove like wildfire in dry woods.