Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 48 (Indrajit-samarodyogaḥ — Brahmāstreṇa Hanumad-bandhanam — Paitāmaha-vara-smaraṇam)
इन्द्रजित्समरोद्योगः — ब्रह्मास्त्रेण हनुमद्बन्धनम् — पैतामहवरस्मरणम्
VR 5.48.22Baroda CE 5.46.20
तस्मिंस्ततः संयति जातहर्षे रणाय निर्गच्छति बाणपाणौ ।
[Baroda CE 5.46.20]tasmiṃstataḥ saṃyati jātaharṣe raṇāya nirgacchati bāṇapāṇau |
दिशश्च सर्वाः कलुषा बभूवुर्मृगाश्च रौद्रा बहुधा विनेदुः ॥ २२ ॥
diśaśca sarvāḥ kaluṣā babhūvurmṛgāśca raudrā bahudhā vineduḥ || 22 ||
Scholarly Translation
Then, as he went forth to battle arrow in hand (bāṇapāṇau), rejoicing in the fray (saṃyati jātaharṣe), all the quarters grew murky (diśaś ca sarvāḥ kaluṣā babhūvuḥ) and fierce beasts howled manifoldly (mṛgāś ca raudrā bahudhā vineduḥ).
Narrative Context (Verses 19–24): Hearing the rumble of Indrajit's chariot and the twang of his bowstring, Hanūmān rejoices; as the quarters darken, jackals howl, and celestials gather overhead, the monkey roars and expands his frame.