Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 52 (Kruddha-Rāvaṇājñapta-dūta-vadhasya Vibhīṣaṇena Nivāraṇam — Dūtāvadhyatva-nirṇayaḥ)
क्रुद्धरावणाज्ञप्तदूतवधस्य विभीषणेन निवारणम् — दूतअवध्यत्वनिर्णयः
VR 5.52.2Baroda CE 5.50.2
वधे तस्य समाज्ञप्ते रावणेन दुरात्मना ।
[Baroda CE 5.50.2]vadhe tasya samājñapte rāvaṇena durātmanā |
निवेदितवतो दौत्यं नानुमेने विभीषणः ॥ २ ॥
niveditavato dautyaṃ nānumene vibhīṣaṇaḥ || 2 ||
Scholarly Translation
When the execution of him who had announced his office as an envoy (niveditavato dautyam) was commanded by the evil-minded Rāvaṇa (vadhe tasya samājñapte rāvaṇena durātmanā), Vibhīṣaṇa did not approve (nānumene vibhīṣaṇaḥ).
Narrative Context (Verses 1–6): When wrathful Rāvaṇa orders Hanūmān's execution, Vibhīṣaṇa intervenes with conciliatory wisdom, reminding the king that righteous rulers never slay an envoy.