Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 54 (Laṅkā-dahanam — Vibhīṣaṇa-bhavana-varjaṃ Sarva-Laṅkā-pradāhaḥ)
लङ्कादहनम् — विभीषणभवनवर्जं सर्वलङ्काप्रदाहः
† VR 5.54.33† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† आदित्यकोटीसदृशः सुतेजा लङ्कां समस्तां परिवार्य तिष्ठन् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† ādityakoṭīsadṛśaḥ sutejā laṅkāṃ samastāṃ parivārya tiṣṭhan |
† शब्दैरनेकैरशनिप्ररूढैर्भिन्दन्निवाण्डं प्रबभौ महाग्निः ॥ ३३ ॥
† śabdairanekairaśaniprarūḍhairbhindannivāṇḍaṃ prababhau mahāgniḥ || 33 ||
Scholarly Translation
Resembling ten million suns (āditya-koṭī-sadṛśaḥ) and of dazzling splendor (sutejāḥ), that great fire stood encompassing all of Laṅkā (laṅkāṃ samastāṃ parivārya), shining forth as if splitting the cosmic egg (bhindann ivāṇḍam) with manifold thunderbolt-like roars (śabdair anekair aśani-prarūḍhaiḥ).
Narrative Context (Verses 31–36): As the smokeless, wind-fanned fire crowns Trikūṭa with kiṃśuka-red flames and thunderbolt roars, terrified rākṣasas wonder whether Indra, Yama, Time, or Brahmā’s wrath has arrived.