Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 54 (Laṅkā-dahanam — Vibhīṣaṇa-bhavana-varjaṃ Sarva-Laṅkā-pradāhaḥ)
लङ्कादहनम् — विभीषणभवनवर्जं सर्वलङ्काप्रदाहः
VR 5.54.44Baroda CE 5.52.16
स राक्षसांस्तान् सुबहूंश्च हत्वा वनं च भङ्क्त्वा बहुपादपं तत् ।
[Baroda CE 5.52.16]sa rākṣasāṃstān subahūṃśca hatvā vanaṃ ca bhaṅktvā bahupādapaṃ tat |
विसृज्य रक्षोभवनेषु चाग्निं जगाम रामं मनसा महात्मा ॥ ४४ ॥
visṛjya rakṣobhavaneṣu cāgniṃ jagāma rāmaṃ manasā mahātmā || 44 ||
Scholarly Translation
Having slain those very numerous rākṣasas (rākṣasāṃs tān subahūṃś ca hatvā), shattered that grove of many trees (vanaṃ ca bhaṅktvā bahu-pādapaṃ tat), and loosed fire among the rākṣasas' mansions, the high-souled hero went to Rāma with his mind (jagāma rāmaṃ manasā mahātmā).
Narrative Context (Verses 42–46): Beholding Laṅkā scorched like the earth under Svayambhū’s doomsday wrath, high-souled Hanumān turns his mind to Rāma while gods, sages, and gandharvas praise him in joy.