Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.10Baroda CE 5.53.6
ईषत्कार्यमिदं कार्यं कृतमासीन्न संशयः ।
[Baroda CE 5.53.6]īṣatkāryamidaṃ kāryaṃ kṛtamāsīnna saṃśayaḥ |
तस्य क्रोधाभिभूतेन मया मूलक्षयः कृतः ॥ १० ॥
tasya krodhābhibhūtena mayā mūlakṣayaḥ kṛtaḥ || 10 ||
Scholarly Translation
“Without a doubt (na saṃśayaḥ), this mission had been accomplished with only a small part remaining (īṣatkāryam idaṃ kāryaṃ kṛtam āsīt); yet, overcome by wrath (krodhābhibhūtena), I have destroyed its very root (mūlakṣayaḥ kṛtaḥ).”
Narrative Context (Verses 7–12): Cursing himself as an arsonist and betrayer of his master's cause, Hanumān fears that Sītā has perished in the all-consuming fire and resolves to abandon his own life right there.