Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.11Baroda CE 5.53.7
विनष्टा जानकी व्यक्तं न ह्यदग्धः प्रदृश्यते ।
[Baroda CE 5.53.7]vinaṣṭā jānakī vyaktaṃ na hyadagdhaḥ pradṛśyate |
लङ्कायाः कश्चिदुद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरी ॥ ११ ॥
laṅkāyāḥ kaściduddeśaḥ sarvā bhasmīkṛtā purī || 11 ||
Scholarly Translation
“Jānakī has manifestly perished (vinaṣṭā jānakī vyaktam), for no spot of Laṅkā (laṅkāyāḥ kaścid uddeśaḥ) is seen unburned (na hy adagdhaḥ pradṛśyate); the entire city has been reduced to ashes (sarvā bhasmīkṛtā purī).”
Narrative Context (Verses 7–12): Cursing himself as an arsonist and betrayer of his master's cause, Hanumān fears that Sītā has perished in the all-consuming fire and resolves to abandon his own life right there.