Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.12Baroda CE 5.53.8
यदि तद्विहतं कार्यं मया प्रज्ञाविपर्ययात् ।
[Baroda CE 5.53.8]yadi tadvihataṃ kāryaṃ mayā prajñāviparyayāt |
इहैव प्राणसंन्यासो ममापि ह्यद्य रोचते ॥ १२ ॥
ihaiva prāṇasaṃnyāso mamāpi hyadya rocate || 12 ||
Scholarly Translation
“If that mission has been ruined by me (yadi tad vihataṃ kāryaṃ mayā) through perversity of judgment (prajñāviparyayāt), then giving up my life right here today (ihaiva prāṇasaṃnyāso 'dya) pleases me as well (mamāpi hi rocate).”
Narrative Context (Verses 7–12): Cursing himself as an arsonist and betrayer of his master's cause, Hanumān fears that Sītā has perished in the all-consuming fire and resolves to abandon his own life right there.