Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.15Baroda CE 5.53.11
मया खलु तदेवेदं रोषदोषात् प्रदर्शितम् ।
[Baroda CE 5.53.11]mayā khalu tadevedaṃ roṣadoṣāt pradarśitam |
प्रथितं त्रिषु लोकेषु कपित्वमनवस्थितम् ॥ १५ ॥
prathitaṃ triṣu lokeṣu kapitvamanavasthitam || 15 ||
Scholarly Translation
“Through the fault of wrath (roṣadoṣāt), I have truly exhibited (pradarśitam) that very monkey-nature (tad evedaṃ kapitvam), notorious across the three worlds (prathitaṃ triṣu lokeṣu) as unstable and fickle (anavasthitam).”
Narrative Context (Verses 13–18): Contemplating suicide by fire or drowning, Hanumān despairs of facing Sugrīva and Rāma, reviles his fickle monkey-nature, and foresees the chain of deaths that Sītā's loss will trigger.