Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.25Baroda CE 5.53.21
त्रयाणां भरतादीनां भ्रातॄणां देवता च या ।
[Baroda CE 5.53.21]trayāṇāṃ bharatādīnāṃ bhrātṝṇāṃ devatā ca yā |
रामस्य च मनःकान्ता सा कथं विनशिष्यति ॥ २५ ॥
rāmasya ca manaḥkāntā sā kathaṃ vinaśiṣyati || 25 ||
Scholarly Translation
“How could she perish (sā kathaṃ vinaśiṣyati), who is the revered deity (yā devatā ca) of the three brothers headed by Bharata (trayāṇāṃ bharatādīnāṃ bhrātṝṇām) and the beloved of Rāma's heart (rāmasya ca manaḥkāntā)?”
Narrative Context (Verses 25–30): Recalling Sītā's sanctity and Maināka's emergence from the ocean, Hanumān concludes that fire could never harm her, and suddenly hears celestial Cāraṇas marveling at Laṅkā's conflagration.