Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.30Baroda CE 5.53.25
अहो खलु कृतं कर्म दुर्विगाहं हनूमता ।
[Baroda CE 5.53.25]aho khalu kṛtaṃ karma durvigāhaṃ hanūmatā |
अग्निं विसृजता तीक्ष्णं भीमं राक्षससद्मनि ॥ ३० ॥
agniṃ visṛjatā tīkṣṇaṃ bhīmaṃ rākṣasasadmani || 30 ||
Scholarly Translation
“Oh! Truly an unfathomable feat (aho khalu kṛtaṃ karma durvigāham) has been accomplished by Hanumān (hanūmatā), unleashing fierce and dreadful fire (agniṃ visṛjatā tīkṣṇaṃ bhīmam) upon the abode of the rākṣasas (rākṣasasadmani)!”
Narrative Context (Verses 25–30): Recalling Sītā's sanctity and Maināka's emergence from the ocean, Hanumān concludes that fire could never harm her, and suddenly hears celestial Cāraṇas marveling at Laṅkā's conflagration.