Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 55 (Sītā-dāha-śaṅkayā Hanumat-paritāpaḥ — Ariṣṭaparvate Cāraṇa-vākyāt Sītā-kauśala-śravaṇam)
सीतादाहशङ्कया हनुमत्परितापः — अरिष्टपर्वते चारणवाक्यात्सीताकौशलश्रवणम्
VR 5.55.35Baroda CE 5.53.28
ततः कपिः प्राप्तमनोरथार्थस्तामक्षतां राजसुतां विदित्वा ।
[Baroda CE 5.53.28]tataḥ kapiḥ prāptamanorathārthastāmakṣatāṃ rājasutāṃ viditvā |
प्रत्यक्षतस्तां पुनरेव दृष्ट्वा प्रतिप्रयाणाय मतिं चकार ॥ ३५ ॥
pratyakṣatastāṃ punareva dṛṣṭvā pratiprayāṇāya matiṃ cakāra || 35 ||
Scholarly Translation
Then the monkey, having attained the object of his heart's desire (prāptamanorathārthaḥ) upon learning that the princess was unharmed (tām akṣatāṃ rājasutāṃ viditvā), and having beheld her once again before his very eyes (pratyakṣatas tāṃ punar eva dṛṣṭvā), set his mind upon the return journey (pratiprayāṇāya matiṃ cakāra).
Narrative Context (Verses 31–35): Hearing the celestial Cāraṇas proclaim that all of Laṅkā is burned while Jānakī remains untouched, Hanumān rejoices, beholds Sītā once more in person, and resolves to return.