Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 57 (Samudra-laṅghanam — Mahendragirau Vānara-sainyena Hanumat-svāgatam)
समुद्रलङ्घनम् — महेन्द्रगिरौ वानरसैन्येन हनुमत्स्वागतम्
VR 5.57.25Baroda CE 5.55.15
ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च ।
[Baroda CE 5.55.15]te nagāgrānnagāgrāṇi śikharācchikharāṇi ca |
प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ २५ ॥
prahṛṣṭāḥ samapadyanta hanūmantaṃ didṛkṣavaḥ || 25 ||
Scholarly Translation
Overjoyed and eager to behold Hanumān (prahṛṣṭāḥ hanūmantaṃ didṛkṣavaḥ), they bounded from treetop to treetop (te nagāgrān nagāgrāṇi) and from peak to peak (śikharāc chikharāṇi ca samapadyanta).
Narrative Context (Verses 25–30): Bounding from peak to peak and waving bright garments and branches in jubilation, the monkeys stand with folded hands as Hanumān alights on Mount Mahendra like a wing-clipped mountain.