Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 58 (Jāmbavad-ādibhyaḥ Samudra-laṅghanādi-Laṅkā-dahanānta-vṛttānta-kathanam)
जाम्बवदादिभ्यः समुद्रलङ्घनादिलङ्कादहनान्तवृत्तान्तकथनम्
VR 5.58.43Baroda CE 5.56.41
ततोऽहं विपुलं रूपं संक्षिप्य निमिषान्तरात् ।
[Baroda CE 5.56.41]tato'haṃ vipulaṃ rūpaṃ saṃkṣipya nimiṣāntarāt |
तस्या हृदयमादाय प्रपतामि नभःस्थलम् ॥ ४३ ॥
tasyā hṛdayamādāya prapatāmi nabhaḥsthalam || 43 ||
Scholarly Translation
“Then, contracting (saṃkṣipya) my vast form within the space of a wink (nimiṣāntarāt), tearing out (ādāya) her heart (hṛdayam), I sprang up (prapatāmi) into the vault of the sky (nabhaḥsthalam).
Narrative Context (Verses 43–48): Contracting in a flash to tear out Siṃhikā's heart, Hanumān receives the praise of sky-ranging celestials, reaches the southern shore, and enters Laṅkā after sunset.