Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 58 (Jāmbavad-ādibhyaḥ Samudra-laṅghanādi-Laṅkā-dahanānta-vṛttānta-kathanam)
जाम्बवदादिभ्यः समुद्रलङ्घनादिलङ्कादहनान्तवृत्तान्तकथनम्
VR 5.58.82Baroda CE 5.56.71
तृणवद् भाषितं तासां गणयामास जानकी ।
[Baroda CE 5.56.71]tṛṇavad bhāṣitaṃ tāsāṃ gaṇayāmāsa jānakī |
गर्जितं च तथा तासां सीतां प्राप्य निरर्थकम् ॥ ८२ ॥
garjitaṃ ca tathā tāsāṃ sītāṃ prāpya nirarthakam || 82 ||
Scholarly Translation
“Jānakī reckoned (gaṇayām āsa) their speech as a blade of grass (tṛṇavat); and likewise their roaring (garjitam), upon reaching Sītā, proved fruitless (nirarthakam).
Narrative Context (Verses 79–84): Led back to his palace by Mandodarī and his consorts, Rāvaṇa departs while the Rākṣasīs menace Sītā in vain until they sink into sleep.