Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 58 (Jāmbavad-ādibhyaḥ Samudra-laṅghanādi-Laṅkā-dahanānta-vṛttānta-kathanam)
जाम्बवदादिभ्यः समुद्रलङ्घनादिलङ्कादहनान्तवृत्तान्तकथनम्
† VR 5.58.86† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† तासां मध्यात् समुत्थाय त्रिजटा वाक्यमब्रवीत् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† tāsāṃ madhyāt samutthāya trijaṭā vākyamabravīt |
† आत्मानं खादत क्षिप्रं न सीतामसितेक्षणाम् ॥ ८६ ॥
† ātmānaṃ khādata kṣipraṃ na sītāmasitekṣaṇām || 86 ||
Scholarly Translation
Rising up from their midst (tāsāṃ madhyāt samutthāya), Trijaṭā spoke these words: “Quickly devour yourselves (ātmānaṃ khādata kṣipram), not dark-eyed Sītā (na sītām asitekṣaṇām)—
Narrative Context (Verses 85–90): As the demonesses fall asleep and Sītā weeps in anguish, Trijaṭā awakens to recount her hair-raising prophetic dream and urges the guards to beg Vaidehī for mercy.