Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 59 (Sītā-śīla-praśaṃsā — Rāma-pratāpa-varṇanam)
सीताशीलप्रशंसा — रामप्रतापवर्णनम्
VR 5.59.13Baroda CE 5.58.9
सागरोऽप्यतियाद् वेलां मन्दरः प्रचलेदपि ।
[Baroda CE 5.58.9]sāgaro'pyatiyād velāṃ mandaraḥ pracaledapi |
न जाम्बवन्तं समरे कम्पयेदरिवाहिनी ॥ १३ ॥
na jāmbavantaṃ samare kampayedarivāhinī || 13 ||
Scholarly Translation
Even the ocean might transgress its shore (sāgaro 'py atiyād velām), and Mount Mandara itself might shake (mandaraḥ pracaled api); yet an enemy host (arivāhinī) could never shake Jāmbavān in battle (na jāmbavantaṃ samare kampayet).
Narrative Context (Verses 13–18): Hanūmān extols the invincible might of Jāmbavān, Aṅgada, Nīla, Mainda, Dvivida, and the Aśvins’ sons, recalling how he burned Laṅkā and proclaimed Rāma’s name.