Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 59 (Sītā-śīla-praśaṃsā — Rāma-pratāpa-varṇanam)
सीताशीलप्रशंसा — रामप्रतापवर्णनम्
VR 5.59.27Baroda CE 5.57.12
अधःशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमोदये ।
[Line 1: in Baroda CE 5.57.12]adhaḥśayyā vivarṇāṅgī padminīva himodaye |
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया ॥ २७ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.57.13]rāvaṇād vinivṛttārthā martavyakṛtaniścayā || 27 ||
Scholarly Translation
Having the bare ground for her bed (adhaḥśayyā) and her limbs drained of color (vivarṇāṅgī) like a lotus-plant at the onset of winter frost (padminīva himodaye), she has turned her purpose wholly away from Rāvaṇa (rāvaṇād vinivṛttārthā) and resolved upon dying (martavyakṛtaniścayā).
Narrative Context (Verses 24–28): Devoted to Rāma like Śacī to Indra, Sītā endures the demonesses’ threats on the bare ground until Hanūmān wins her trust and reveals the alliance.