Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 65 (Dṛṣṭā Sīteti Rāmāya Nivedanam — Cūḍāmaṇi-pradānam)
दृष्टा सीतेति रामाय निवेदनम् — चूडामणिप्रदानम्
VR 5.65.1Baroda CE 5.63.1
ततः प्रस्रवणं शैलं ते गत्वा चित्रकाननम् ।
[Baroda CE 5.63.1]tataḥ prasravaṇaṃ śailaṃ te gatvā citrakānanam |
प्रणम्य शिरसा रामं लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ १ ॥
praṇamya śirasā rāmaṃ lakṣmaṇaṃ ca mahābalam || 1 ||
Scholarly Translation
Then, having gone to Mount Prasravaṇa (prasravaṇaṃ śailam) with its variegated woods (citrakānanam), and having bowed with their heads to Rāma and Lakṣmaṇa of mighty strength—
Narrative Context (Verses 1–6): Proceeding to Mount Prasravaṇa, the Vānaras report Sītā's captivity and steadfast devotion to Rāma, who eagerly asks after her welfare, prompting the monkeys to urge Hanūmān forward.