Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
† VR 6.102.20† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† येन मे धार्मिको भ्राता निहतश्चाग्रतः स्थितः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† yena me dhārmiko bhrātā nihataścāgrataḥ sthitaḥ |
† हा भ्रातर्मनुजश्रेष्ठ शूराणां प्रवर प्रभो ॥ २० ॥
† hā bhrātarmanujaśreṣṭha śūrāṇāṃ pravara prabho || 20 ||
Scholarly Translation
“—whereby my righteous brother lies struck down before my very eyes (agrataḥ sthitaḥ)? Alas, O brother, foremost of men (manujaśreṣṭha), chief of heroes, O lord!
Narrative Context (Verses 19–24): Declaring death on the battlefield better than the censure of kinsmen, Rāma implores the silent Lakṣmaṇa to awake and console him, until the physician Suṣeṇa intervenes.