Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.30Baroda CE 6.89.13
समीपस्थमुवाचेदं हनूमन्तं महाकपिम् ।
[Line 1: in Baroda CE 6.89.13]samīpasthamuvācedaṃ hanūmantaṃ mahākapim |
सौम्य शीघ्रमितो गत्वा पर्वतं हि महोदयम् ॥ ३० ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.89.14]saumya śīghramito gatvā parvataṃ hi mahodayam || 30 ||
Scholarly Translation
—spoke thus to the great monkey Hanūmān, who stood nearby (samīpastham): “Gentle one (saumya), going swiftly from here to Mount Mahodaya (parvataṃ hi mahodayam)—
Narrative Context (Verses 25–30): Pointing out Lakṣmaṇa's radiant face, lotus-red palms, and heaving chest as signs of life, Suṣeṇa dispatches Hanūmān to Mount Mahodaya to fetch the reviving herbs.