Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.29Baroda CE 6.89.12
सोच्छ्वासं हृदयं वीर कम्पमानं मुहुर्मुहुः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.89.12]socchvāsaṃ hṛdayaṃ vīra kampamānaṃ muhurmuhuḥ |
एवमुक्त्वा महाप्राज्ञः सुषेणो राघवं वचः ॥ २९ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.89.13]evamuktvā mahāprājñaḥ suṣeṇo rāghavaṃ vacaḥ || 29 ||
Scholarly Translation
“—his heart accompanied by breathing (socchvāsaṃ hṛdayam), O hero, palpitating again and again (kampamānaṃ muhur muhuḥ)!” Having spoken these words to Rāghava, the supremely wise Suṣeṇa—
Narrative Context (Verses 25–30): Pointing out Lakṣmaṇa's radiant face, lotus-red palms, and heaving chest as signs of life, Suṣeṇa dispatches Hanūmān to Mount Mahodaya to fetch the reviving herbs.