Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.51Baroda CE 6.89.30
तां प्रतिज्ञां प्रतिज्ञाय पुरा सत्यपराक्रम ।
[Baroda CE 6.89.30]tāṃ pratijñāṃ pratijñāya purā satyaparākrama |
लघुः कश्चिदिवासत्त्वो नैवं त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ५१ ॥
laghuḥ kaścidivāsattvo naivaṃ tvaṃ vaktumarhasi || 51 ||
Scholarly Translation
“Having formerly made that solemn vow (tāṃ pratijñāṃ pratijñāya purā), O hero of unfailing valor (satyaparākrama), you ought not to speak thus like some light-minded man devoid of fortitude (laghuḥ kaścid ivāsattvaḥ)!
Narrative Context (Verses 48–52): When Rāma declares that neither life, Sītā, nor victory would matter had Lakṣmaṇa died, Lakṣmaṇa gently chides him, reminding him that keeping one's vow is the mark of greatness.