Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.52Baroda CE 6.89.31
नहि प्रतिज्ञां कुर्वन्ति वितथां सत्यवादिनः ।
[Baroda CE 6.89.31]nahi pratijñāṃ kurvanti vitathāṃ satyavādinaḥ |
लक्षणं हि महत्त्वस्य प्रतिज्ञापरिपालनम् ॥ ५२ ॥
lakṣaṇaṃ hi mahattvasya pratijñāparipālanam || 52 ||
Scholarly Translation
“For speakers of truth never render their vow vain (na hi pratijñāṃ kurvanti vitathām); indeed, the fulfillment of one's vow is the very hallmark of greatness (lakṣaṇaṃ hi mahattvasya pratijñāparipālanam)!
Narrative Context (Verses 48–52): When Rāma declares that neither life, Sītā, nor victory would matter had Lakṣmaṇa died, Lakṣmaṇa gently chides him, reminding him that keeping one's vow is the mark of greatness.