Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 104 (Rāmasya Raudraḥ Krodhaḥ — Rāma-bāṇair Viddhasya Rāvaṇasya Vaiklavyam)
रामस्य रौद्रः क्रोधः — रामबाणैर्विद्धस्य रावणस्य वैक्लव्यम्
VR 6.104.32Baroda CE 6.91.30
स रामबाणैरतिविद्धगात्रो निशाचरेन्द्रः क्षतजार्द्रगात्रः ।
[Baroda CE 6.91.30]sa rāmabāṇairatividdhagātro niśācarendraḥ kṣatajārdragātraḥ |
जगाम खेदं च समाजमध्ये क्रोधं च चक्रे सुभृशं तदानीम् ॥ ३२ ॥
jagāma khedaṃ ca samājamadhye krodhaṃ ca cakre subhṛśaṃ tadānīm || 32 ||
Scholarly Translation
His limbs deeply pierced by Rāma's arrows and drenched in blood (kṣatajārdragātraḥ), the lord of night-stalkers sank into exhaustion in the midst of the assembly (samājamadhye) and was filled with vehement wrath.
Narrative Context (Verses 29–32): Rāma pierces Rāvaṇa's swift horses, chest, and forehead with thunderbolt-like arrows until the bleeding demon king blooms like a crimson aśoka tree in exhaustion and fury.