Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 105 (Sārathinā Rathāpavāhanam — Kruddha-Rāvaṇena Sārather Bhartsanam — Rathasya Punar-nivartanam)
सारथिना रथापवाहनम् — क्रुद्धरावणेन सारथेर्भर्त्सनम् — रथस्य पुनर्निवर्तनम्
VR 6.105.9Baroda CE 6.92.9
ततोऽन्योन्यं सुसंरब्धौ तावुभौ रामरावणौ ।
[Baroda CE 6.92.9]tato'nyonyaṃ susaṃrabdhau tāvubhau rāmarāvaṇau |
शरान्धकारे समरे नोपलक्षयतां तदा ॥ ९ ॥
śarāndhakāre samare nopalakṣayatāṃ tadā || 9 ||
Scholarly Translation
Then in that battle darkened by arrows (śarāndhakāre samare), both Rāma and Rāvaṇa, fiercely enraged, could not discern (nopalakṣayatām) each other at that time.
Narrative Context (Verses 7–12): Crimsoned with blood like a blossoming kiṃśuka tree, Rāma seizes shafts blazing like the doomsday sun and laughs in wrath, taunting Rāvaṇa for cowardly abducting Sītā from Janasthāna.