Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 113 (Rākṣasa-strīṇāṃ Vilāpaḥ)
राक्षसस्त्रीणां विलापः
VR 6.113.2Baroda CE 6.98.2
वार्यमाणाः सुबहुशो वेष्टन्त्यः क्षितिपांसुषु ।
[Baroda CE 6.98.2]vāryamāṇāḥ subahuśo veṣṭantyaḥ kṣitipāṃsuṣu |
विमुक्तकेश्यः शोकार्ता गावो वत्सहता इव ॥ २ ॥
vimuktakeśyaḥ śokārtā gāvo vatsahatā iva || 2 ||
Scholarly Translation
Though held back again and again (subahuśaḥ), they rolled in the dust of the earth (kṣitipāṃsuṣu) with disheveled hair, stricken with sorrow like cows whose calves have been slain (vatsahatā iva).
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing that Rāvaṇa has been slain by Rāghava, the Rākṣasa women rush forth from the inner apartments with disheveled hair and roam the blood-mired battlefield until they behold him.