Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.16Baroda CE 6.99.9
स्मरद्भिरिव तद् वैरमिन्द्रियैरेव निर्जितः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.99.9]smaradbhiriva tad vairamindriyaireva nirjitaḥ |
यदैव हि जनस्थाने राक्षसैर्बहुभिर्वृतः ॥ १६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.99.11]yadaiva hi janasthāne rākṣasairbahubhirvṛtaḥ || 16 ||
Scholarly Translation
now, as if remembering that hostility (tad vairam), you have been vanquished by those very senses! Indeed, the very moment when, surrounded by many Rākṣasas in Janasthāna,
Narrative Context (Verses 13–18): Hailing Rāma as Lord Viṣṇu incarnate accompanied by the gods in Vānara form, Mandodarī laments that Rāvaṇa's own senses conquered him and ignored her warnings.