Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.98Baroda CE 6.99.36
अवश्यं तु क्षमं वाच्यो मया त्वं राक्षसेश्वर ।
[Line 1: in Baroda CE 6.99.36]avaśyaṃ tu kṣamaṃ vācyo mayā tvaṃ rākṣaseśvara |
अधर्मानृतसंयुक्तः कामं त्वेष निशाचरः ॥ ९८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.99.37]adharmānṛtasaṃyuktaḥ kāmaṃ tveṣa niśācaraḥ || 98 ||
Scholarly Translation
yet you must certainly be told by me what is fitting (kṣamaṃ vācyo mayā tvam), O lord of Rākṣasas! Granted that this night-roamer was steeped in unrighteousness and falsehood (adharmānṛtasaṃyuktaḥ);
Narrative Context (Verses 97–102): Uttering the immortal maxim that hostilities end at death, Rāma claims Rāvaṇa as a brother like Vibhīṣaṇa's own and bids him perform the funeral rites without delay.