Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.15Baroda CE 6.101.13
ततोऽब्रवीद्धरिवरः सीतामप्रतिजल्पतीम् ।
[Baroda CE 6.101.13]tato'bravīddharivaraḥ sītāmapratijalpatīm |
किं त्वं चिन्तयसे देवि किं च मां नाभिभाषसे ॥ १५ ॥
kiṃ tvaṃ cintayase devi kiṃ ca māṃ nābhibhāṣase || 15 ||
Scholarly Translation
Then the foremost of monkeys (harivaraḥ) spoke to Sītā, who was making no reply (apratijalpatīm): “What are you pondering, O lady, and why do you not speak to me?”
Narrative Context (Verses 13–18): Overwhelmed with joy at the tidings of her husband’s victory, Sītā falls momentarily speechless and then tells Hanūmān that nothing on earth can match his glad message.